|
Nasza prasa krajowa wciąż jeszcze wydaje się trwać w nieświadomości istnienia tego zespołu. No cóż, jeśli zna się angielski, pozostaje posiłkować się tym,
co piszą za oceanem.
NIEKTÓRE TYTUŁY:
"Request"
(February 1991; April 1996)
"Live!"
(March 1996, Vol.1, No.2)
"Guitar World"
(May 1996; April 1999; Febrary 2000;
September 2001, Vol.21, No.9)
"Guitar"
(October 1998)
"Circus"
(December 1998)
"Jam Magazine"
(December 18/31. 1998)
"Rolling Stone"
(October 15 1998, issue 797; July 8/22 1999;
November 11 1999, issue 825)
"Guitar One"
(February 1999)
"Guild Gallery"
(July/December '99, Vol.2, No.2)
"Guitar World Acoustic"
(No.29)
"Music Alive"
(April 1999, Vol.18, No.7)
"Performing Songwriter"
(Nov. '99, Vol.18, No.7)
"The Inside Connection"
(May 1999, Vol.2, No.7)
"Buffalo Beat"
(September 9/15 1999)
"US"
(April 1999)
"Teen People"
(April 2000)
"Entertainment Weekly"
(February 5, 1999)
"The Weekender"
(May 20 1999, Vol.6, issue 27)
"Star"
(July 11, 2000)
POLSKA PRASA
Recenzja "EOA&C" w "Tylko Rock"
(listopad 2001, nr 123, strona 65)
"Album Ego, Opinion, Art & Commerce to podsumowanie kilkunastoletniego dorobku Goo Goo Dolls (najstarsze nagrania pochodzą z 1987 roku). Okazuje się, że muzyka grupy niespecjalnie zmieniła się na przestrzeni lat. Właściwie przez cały czas trwania płyty mamy do czynienia z ostrym gitarowym graniem, ciążącym w kierunku punk rocka. Tyle, że tego bardziej współczesnego, uładzonego, żeby nie powiedzieć skomercjalizowanego. Ale dzięki dodaniu brzmień gitary akustyczniej czasami intrygujęcego. Chociaż gdy zaczynamy zagłębiać się w muzyczną przeszłość Goo Goo Dolls (utwory ułożono od najnowszych do najstarszych) towarzyszy nam punk rock mniej komercyjny, a bardziej archaiczny, brudny. Ciekawostką dla sympatyków grupy może być fakt, że nagrania tu zebrane przedstawiono w zremasterowanych i zremiksowanych wersjach. Jednak bez obaw, w tym wypadku słowo remiks ma jak najbardziej pozytywny wydźwięk."
Michał Kirmuć
|
